واکسیناسیون سگ یکی از موارد اساسی برای حفاظت از سلامت سگان و جلوگیری از انتقال برخی بیماری‌ها به انسان‌ها است.

واکسیناسیون‌های اصلی برای سگان عبارتند از:

1. واکسن دیستمپر (Canine Distemper Virus – CDV): این ویروس برای سگان خطرناک است و می‌تواند به انسان نیز منتقل شود. واکسین دیستمپر به عنوان یکی از واکسن‌های اصلی برای سگان در نظر گرفته می‌شود.
2. واکسن هپاتیت ویروسی سگ (Canine Adenovirus Type 1 – CAV-1): این واکسن برای حفاظت از سگان در برابر عفونت‌های کبدی ایجاد شده توسط ویروس CAV-1 استفاده می‌شود.
3. واکسن پاروویروسی (Canine Parvovirus – CPV): این واکسن برای حفاظت از سگان در برابر ویروس پاروویروسی که اغلب منجر به عفونت‌های گوارشی و تشکیل نزدیکی می‌شود، استفاده می‌شود.
4. واکسن لپتوسپیروز (Leptospirosis): این واکسن برای حفاظت از سگان در برابر باکتری لپتوسپیرا استفاده می‌شود که می‌تواند به انسان نیز منتقل شود.
5. واکسن بوردتلا (Bordetella): برای جلوگیری از عفونت‌های تنفسی مانند سینوسیت و ترکیب با واکسن‌های دیگر نیز برای حفاظت کلانی از سلامتی سگان استفاده می‌شود.
6. واکسن رابیس (Rabies): واکسن رابیس یکی از مهمترین واکسن‌ها برای سگان است و بر اساس قوانین بسیاری اجباری است. این واکسن نه تنها سلامت سگان را حفظ می‌کند بلکه جلوی انتقال ویروس به انسان‌ها را نیز می‌گیرد.
   واکسیناسیون سگان باید به دوره‌های منظم توسط دامپزشک انجام شود تا حفاظت بهینه ایجاد شود. دامپزشک شما می‌تواند بر اساس نیازها و شرایط سلامتی سگ شما، برنامه واکسیناسیون مناسب را تعیین کند.

برنامه زمانی واکسیناسیون سگ ها

برنامه زمانی واکسیناسیون سگ‌ها بسته به نوع و سن سگ، منطقه زمانی و قوانین محلی ممکن است متغیر باشد. اما به طور کلی، برنامه واکسیناسیون برای سگ‌ها به شکل زیر می‌تواند باشد:

1. واکسن رابیس (Rabies): این واکسن معمولاً در سن 3 تا 4 ماهگی به سگ‌ها تزریق می‌شود و سپس هر سال یک بار تکرار می‌شود. در بعضی مناطق، تکرار این واکسن ممکن است هر 3 سال یا بیشتر نیز باشد.
2. واکسن دیستمپر (Canine Distemper Virus – CDV): این واکسن معمولاً در سن 6 تا 8 هفته به سگ‌ها تزریق می‌شود و سپس هر 3 تا 4 هفته یک بار تا سن 16 هفته تکرار می‌شود. پس از آن، یک تزریق سالیانه یا دو ساله به مدت چند سال انجام می‌شود.
3. واکسن هپاتیت ویروسی سگ (Canine Adenovirus Type 1 – CAV-1): این واکسن به همراه واکسن دیستمپر از سن 6 هفته شروع شده و هر 3 تا 4 هفته یک بار تکرار می‌شود. پس از آن، یک تزریق سالیانه یا دو ساله به مدت چند سال انجام می‌شود.
4. واکسن پاروویروسی (Canine Parvovirus – CPV): این واکسن نیز از سن 6 هفته شروع شده و هر 3 تا 4 هفته یک بار تکرار می‌شود. پس از آن، یک تزریق سالیانه یا دو ساله به مدت چند سال انجام می‌شود.
5. واکسن لپتوسپیروز (Leptospirosis): این واکسن به عنوان یک اختیار اضافی ارائه می‌شود و بسته به محل زندگی سگ و شرایط محلی، ممکن است به صورت سالیانه یا دو ساله تزریق شود.
6. واکسن بوردتلا (Bordetella): این واکسن معمولاً برای سگ‌هایی که با سایر سگ‌ها در محیط‌های پرجمعیت تعامل دارند (مثل ایستگاه‌های ترتیب و مهدکودک‌های سگ) توصیه می‌شود و می‌تواند به صورت سالیانه یا به شکل گزینشی تزریق شود.
   برای برنامه دقیق واکسیناسیون سگ، بهتر است با دامپزشک خود مشورت کنید. او می‌تواند بر اساس نیازهای سلامتی و محیط زندگی سگ شما، برنامه مناسبی را تعیین کند.

واکسن هفت گانه سگ شامل چیست؟

واکسن هفت گانه سگ یک نوع واکسن است که حاوی موارد زیر می‌باشد:

1. واکسن دیستمپر (Canine Distemper Virus – CDV): این واکسن برای پیشگیری از بیماری دیستمپر که یک بیماری ویروسی جدی است و بر سلامتی تنفسی، پوست، و سیستم عصبی سگان تأثیر می‌گذارد، تزریق می‌شود.
2. واکسن هپاتیت ویروسی سگ (Canine Adenovirus Type 1 – CAV-1): این واکسن برای حفاظت از سگان در برابر عفونت‌های کبدی ایجاد شده توسط ویروس CAV-1 به کار می‌رود.
3. واکسن پاروویروسی (Canine Parvovirus – CPV): این واکسن به منظور جلوگیری از عفونت‌های شدید گوارشی ناشی از ویروس پاروویروسی استفاده می‌شود.
4. واکسن لپتوسپیروز (Leptospirosis): برخی از واکسن‌های هفت گانه شامل محافظت در برابر باکتری‌های لپتوسپیرا هستند که می‌توانند به انسان نیز منتقل شوند.
5. واکسن بوردتلا (Bordetella): این واکسن برای پیشگیری از بیماری‌های تنفسی مانند سینوسیت و ترکیب با واکسن‌های دیگر نیز برای حفاظت کلانی از سلامتی سگان استفاده می‌شود.
6. واکسن پاراانفلوانزا (Parainfluenza): این واکسن برای محافظت از سگان در برابر ویروس پاراانفلوانزا که عفونت‌های تنفسی مانند کراپ و سینوسیت را ایجاد می‌کند، تزریق می‌شود.
7. واکسن رابیس (Rabies): واکسن رابیس از بخش‌های مختلف میوه‌ها تهیه شده و برای جلوگیری از انتقال ویروس به انسان‌ها و حفاظت از سگان از بیماری رابیس استفاده می‌شود.
   این واکسن‌ها به صورت تزریق زیرپوستی به سگان ارائه می‌شوند. برنامه واکسیناسیون ممکن است بر اساس شرایط محلی، سن سگ، و توصیه‌های دامپزشک تعیین شود. برای برنامه دقیق واکسیناسیون سگ، مشاوره با دامپزشک شخصی شما توصیه می‌شود.

جدول واکسیناسیون سگ

برنامه واکسیناسیون سگ‌ها بسته به عوامل مختلفی از جمله نوع ویروس‌ها و باکتری‌ها، سن سگ، شرایط سلامتی، و محل زندگی سگ ممکن است متغیر باشد. در زیر یک جدول معمولی برنامه واکسیناسیون برای سگ‌ها آورده شده است. این جدول ممکن است بسته به منطقه جغرافیایی شما و توصیه‌های دامپزشک تغییر کند:
سن سگواکسن دیستمپرواکسن هپاتیت ویروسی سگواکسن پاروویروسیواکسن لپتوسپیروز6−8هفته✓✓✓10−12هفته✓✓✓14−16هفته✓✓✓1سال✓✓✓✓2سال✓✓✓✓3سال✓✓✓✓سن سگ6−8هفته10−12هفته14−16هفته1سال2سال3سالواکسن دیستمپر✓✓✓✓✓✓واکسن هپاتیت ویروسی سگ✓✓✓✓✓✓واکسن پاروویروسی✓✓✓✓✓✓واکسن لپتوسپیروز✓✓✓
واکسن بوردتلاواکسن پاراانفلوانزاواکسن رابیستوضیحات✓✓✓✓✓✓✓✓✓✓✓واکسن بوردتلا✓✓✓✓✓✓واکسن پاراانفلوانزا✓✓واکسن رابیس✓✓✓توضیحات
\textbf{توضیحات:}
• \checkmark: نشان‌دهنده این است که واکسن در این زمان توصیه می‌شود.
• هر واکسن دوز اولیه به مدت 3 تا 4 هفته تکرار می‌شود و سپس به صورت سالیانه یا دو ساله ادامه پیدا می‌کند.
• واکسن لپتوسپیروز به دلیل وجود چندین سروتایپ باکتری، ممکن است به صورت سالیانه تجدید شود.
• واکسن‌های بوردتلا و پاراانفلوانزا بسته به شرایط محلی و توصیه‌های دامپزشک انتخاب می‌شوند.
همواره بهتر است با دامپزشک شخصی خود در مورد برنامه واکسیناسیون بهینه و توصیه‌های خاص برای سگ خود مشاوره کنید.

مراقبت بعد از واکسن سگ به چه صورت می باشد؟

مراقبت بعد از واکسیناسیون سگ نسبت به نحوه مراقبت پیش از واکسیناسیون کمتر پیچیده است. اما تا حد ممکن، به موارد زیر توجه داشته باشید:
1. مشاهده سگ: بعد از تزریق واکسن، مهم است که سگ خود را به مدت حداقل 30 دقیقه تا 1 ساعت تحت نظر داشته باشید. این اقدام به کاهش خطر واکنش‌های نادر انفعالی یا حساسیتی مرتبط با واکسن کمک می‌کند.
2. اجتناب از فعالیت‌های شدید: پس از واکسیناسیون، سعی کنید فعالیت‌های شدیدی نظیر دویدن یا بازی‌های فیزیکی شدید را برای سگ خود کاهش دهید. این کمک می‌کند تا احتمال مشکلات احتمالی پس از واکسیناسیون کاهش یابد.
3. نظافت منطقه تزریق: اگر سگ شما یک علامت احتقان یا ناراحتی در محل تزریق داشته باشد، آن را با آب یا مواد خنثی تمیز کنید. اگر علائم ناراحتی ادامه داشته یا شدید باشد، به دامپزشک خود اطلاع دهید.
4. نظارت بر علائم ناراحتی: برخی از سگ‌ها ممکن است پس از واکسیناسیون علائمی مانند خستگی، کاهش اشتها، یا کمی گرمی نشان دهند. این علائم معمولاً در عرض یک یا دو روز از بین می‌روند. اگر علائم به مدت طولانی‌تری ادامه داشته یا شدیدتر شد، با دامپزشک تماس بگیرید.
5. اجتناب از تماس با سگ‌ها و موارد غیرضروری: در صورت امکان، تا زمانی که سگ شما در حال بازی با دیگر سگ‌ها است یا در محیط‌های پر جمعیت، اجتناب کنید. این اقدام به کاهش خطر انتقال بیماری‌ها در صورت واکسیناسیون نیز کمک می‌کند.
در هر صورت، اگر هر گونه نگرانی یا سوالی دارید، بهتر است با دامپزشک خود تماس بگیرید. او می‌تواند شما را در مورد نحوه مراقبت بعد از واکسیناسیون و نشانه‌هایی که باید توجه داشته باشید، راهنمایی کند.

واکسیناسیون سگ‌ها پیش از سفر

واکسیناسیون سگ‌ها پیش از سفر به مناطق مختلف یک اقدام مهم است تا سلامت سگان حفظ شود و احتمال ابتلا به بیماری‌های خاص مناطق کاهش یابد. برنامه واکسیناسیون قبل از سفر می‌تواند شامل موارد زیر باشد:
1. واکسن رابیس (Rabies): بسیاری از کشورها الزامی می‌کنند که سگان قبل از ورود به کشور، واکسینه رابیس را دریافت کنند. این واکسن به دلیل اهمیت زیاد جلوگیری از انتقال ویروس رابیس به انسان‌ها و حیوانات دیگر، معمولاً الزامی است.
2. واکسن دیستمپر (Canine Distemper Virus – CDV): این واکسن نیز معمولاً در برنامه واکسیناسیون قبل از سفر جایگاه دارد. بیماری دیستمپر در بسیاری از نقاط جهان وجود دارد و می‌تواند برای سگان جان‌ساز باشد.
3. سایر واکسن‌های ضروری: بسته به منطقه مقصد سفر، دامپزشک شما ممکن است واکسن‌های دیگری نیز توصیه کند. مثلاً واکسن‌هایی برای حفاظت در برابر ویروس‌ها یا باکتری‌های خاص منطقه ممکن است مورد نیاز باشد.
4. پروتکل‌های درمانی: همچنین، قبل از سفر می‌تواند مناسب باشد که دامپزشک شما شما را در مورد پروتکل‌های درمانی و اورژانسی مانند درمان علائم مسمومیت یا درمان بیماری‌های خاص مطلع کند.
5. تست‌های پارازیتولوژی: اگر به مناطقی با خطر انتقال پارازیت‌ها (مثل کنه‌ها و کرم‌ها) سفر می‌کنید، تست‌های پارازیتولوژی ممکن است لازم باشد و در صورت لزوم درمان مناسب انجام شود.
حتماً قبل از سفر، با دامپزشک خود مشورت کنید تا برنامه واکسیناسیون و دیگر اقدامات مورد نیاز را بر اساس مقصد و شرایط محلی تعیین کنید.

کارت واکسیناسیون سگ

کارت واکسیناسیون سگ یک سند مهم است که جزئیات واکسیناسیون و سوابق بهداشتی سگ را نشان می‌دهد. این کارت برای صاحبان سگ یا هر کسی که مسئولیت مراقبت از سگ را دارد، اطلاعات مفیدی را فراهم می‌کند. در این کارت، معمولاً اطلاعات زیر ثبت می‌شود:
1. نام و اطلاعات مالک سگ: نام و آدرس صاحب سگ، شماره تماس و سایر اطلاعات تماس.
2. مشخصات فیزیکی سگ: نژاد، جنسیت، رنگ و هر ویژگی دیگر مشخص کننده سگ.
3. شماره شناسایی سگ: اگر سگ چیپ شده باشد، شماره شناسایی الکترونیک (شماره چیپ) درج می‌شود.
4. اطلاعات پزشکی: جزئیات واکسیناسیون‌ها شامل نام و تاریخ واکسن‌ها، تاریخ تجدید واکسن، و اطلاعات دیگر مرتبط با سلامت سگ.
5. تست‌های پارازیتولوژی: در صورت انجام تست‌های پارازیتولوژی (مثل آزمایش انگلی از مدفوع)، نتایج و تاریخ انجام آن‌ها نیز درج می‌شود.
6. دیگر اطلاعات بهداشتی: ممکن است شامل اطلاعات مرتبط با برخی اقدامات بهداشتی دیگر مانند تاریخ کنترل پارازیت، تاریخ و اطلاعات کاستراسیون، و غیره باشد.
7. اطلاعات رفتاری: ممکن است در صورت وجود، اطلاعاتی مانند رفتارهای خاص یا آموزش‌های دریافتی نیز به کارت افزوده شود.
این کارت مهم است چرا که در مواقع اضطراری یا در تعامل با سایر افراد، واکسیناسیون‌ها و سوابق بهداشتی سگ را به وضوح نشان می‌دهد. به همین دلیل، آن را همیشه همراه خود داشته و در مواقع نیاز (مثل سفر به مناطق دیگر) به آن احتیاج دارید.

آموزش به توله سگ

اساس آموزش به توله سگ

آموزش به توله سگ

1_ به توله ی خود انگیزه دهید

به محض اینکه توله را با خودتان به خانه می آورید، وارد شاکله ی ذهنیش شوید. سگ ها حیوانات گروهی اند و دوست دارند که از رهبر پیروی کنند. اگر شما همانند یک رهبر و آلفا عمل کنید، بزرگترین انگیزه ی توله ی شما تلاش برای خوشحال کردن شما خواهد شد.

2_ ثابت قدم باشید

تنها راهی که توله اتان آموزش ها را فرا می گیرد آن است که یک رابطه و  تناسب مستقیم و روشن بین حرکات توله و عکس العمل شما وجود داشته باشد.

اگر توله ی شما کار درستی انجام داد، او را به طور خوشایندی تشویق کنید و به او جایزه دهید. اگر خطایی مرتکب شد، به او نشان دهید که ناراحت هستید و نادیده اش بگیرید.

آموزش به توله سگ

برای مثال، اگر شما نیم خواهید که سگتان روی مبلمان اتان بیاید، با صدای بلند به او نه بگویید و هر بار که می خواست روی مبل بپرد او را به پایین مبل راهنمایی کنید. و هر بار هم که روی مبل نپرید و پایین پای شما دراز کشید، تشویقش کنید و به او جایزه دهید.

اگر شما در این کار ثابت قدم نباشید، توله اتان نیز تربیت درستی نخواهد داشت.

تشویقی های توله سگ

توله ی شما نمی تواند در برابر تشویقی مقاومت کند. کاری کنید که هر بار حرکت و دستوری را درست انجام می دهد یکی از آنها را دریافت کند. بهترین حالت آن است که همواره مقداری تشویقی همراه خود داشته باشید.

تصحیح خطا ها

سگ ها به طور عمد کار غلطی را انجام نمی دهند. اگر توله ی شما کاری را اشتباه انجام داد، پیش خودش فکر می کند که آن کار درست بوده است. شما باید به شیوه ی دیگری توله اتان را تربیت کنید. در ابتدا، در هنگام ارتکاب خطا در اصطلاح مچش را بگیرید. سگ ها فقط تنها برای چند دقیقه می توانند بین تنبیه شدن توسط شما و کاری که انجام داده است ارتباط برقرار می کند.هگز توله ی خود را کتک نزنید. تنها کافی است زمانی که می بینید توله اتان کار اشتباهی انجام می دهد با یک تن صدای محکم و قاطع به او بگویید “نه”. هنگامی که توله اتان دست از کار اشتباهش کشید، تشویقش کنید و از او بخواهید که یکی از دستوراتی که فرا گرفته است مانند نشستن و یا خوابیدن را انجام دهد و اگر اطاعت کرد به طور فوق العاده ای به او محبت کنید و جایزه دهید.

به یاد داشته باشید، نباید به خودتان و سگتان سخت بگیرید. با وجود متد ها و روش های مختلفی که در تربیت سگ وجود دارند، بهترینشان را که فکر می کنید برای خودتان و سگتان مناسب است انتخاب کنید. اگر جواب نگرفتید روش دیگری را امتحان کنید.

ترجمه و گرد آوری : متین نزاکتی

حمام کردن سگ

اینکه شما چگونه توله ی خود را بشویید به نژاد آن بستگی دارد.
دونکته ی مهم در هنگام شست و شوی توله اتات وجود دارد که باید آنها را رعایت کنید.
1)چند وقت یکبار آنها را حمام کنید؟
2) چگونه آنها را حمام کنید؟

چند وقت یکبار؟

“خیلی زیاد نه” ، یک جواب کوتاه و نامشخص است. پوست و موی سگ به یک مقدار روغن طبیعی برای صاف و نرم ماندن نیاز دارد. هم چنین این روغن برای جلوگیری از خشک شدن و شکنندگی حیوان ضروری است. اگر سگ خود را بیش از حد مجاز حمام کنید،(مثلا هفته ای یکبار) این روغن طبیعی پوست سگ را از بین خواهید برد.
یک قانون خوب برای حمام کردن حیوان آن است که هر وقت سگتان به شدت کثیف بود یا بو می داد حمامش کنید. به هر حال، فاصله ی زمانی بین حمام کردن ها برای هر سگی بسته به نژاد، نوع پوشش و بلندی و کوتاهی مو متفاوت است. سگ های دارای موهای بلند اگر دفعات زیاد و در فاصله زمانی کم حمام شوند، دچار ریزش بیش از حد مو و شکنندگی و خشکی مو خواهد شد.

چند نکته در رابطه با چگونگی حمام کردن

1_ از سنین پایین این کار را شروع کنید و آنرا به یک چیز خوشایند برای سگتان تبدیل کنید. این نکته به کنار آمدن سگتان با حمام شدن کمک بسیاری می کند.
2_ مکانی را برای شست و شوی سگ انتخاب کنید که متناسب با ابعاد و اندازه نژاد سگ باشد و هم چنین در تمام طول سال و در هر فصلی قابل استفاده باشد. یک سینک کوچک و یا یک تشت برای شست و شوی توله ها و سگ های کوچک مناسب است در حالی که سگ های بزرگتر نیاز به یک وان و یا محفظه ی بزرگ دارند.

حمام کردن توله سگ

3_ یک تشک لاستیکی را در کف وان قرار دهید. سگ شما احساس امنیت بیشتری خواهد کرد اگر در هنگام شست و شوی در کف وان نلغزد.
4_ قبل غاز اینکه سگ را به داخل وان ببرید همه چیز را آماده کنید. شامپو، حوله و … هیچ گاه دنبال یک سگ خیس ندوید مگر اینکه دوست داشته باشید در یک بازی تعقیب و گریز طولانی داخل شوید!

حمام کردن توله سگ

5_ اطمینان حاصل کنید که دمای آب مناسب است. آب باید ولرم باشد. و فقط از شامپوهایی که مخصوص سگ ها فرموله شده اند استفاده کنید. اگر برایتان مقدور بود از شامپوهای سگ ضد اشک و سوزش چشم استفاده کنید.
6_ از داخل شدن آب به داخل چشم و گوش سگتان جلوگیری کنید و سر سگتان را در آخرین مرحله و انتهای کار خیس کنید. این مسئله استرس سگ و تکان دادن های خودش را به حداقل می رساند.
7_ پس از استفاده از شامپو خوب بدن سگ را آبکشی نمایید. باقی ماندن مقداری از شامپو روی بدن سگ سبب خارش، پوسته پوسته شدن و ایجاد شوره و حساسیت روی سطح پوست می شود.(همانطور که شست و شوی زیاد و بیش از حد اندازه هم این عوامل را ایجاد خوهد کرد)

حمام کردن توله سگ

8_ در زمستان، سگتان را تا زمانی که کامل خشک شود داخل خانه نگه دارید. از یک سشوار خوب که روی گرمای متوسط تنظیم شده برای خشک کردن کمک بگیرید. ( گرمای زیاد سشوار سبب سوختگی می شود.)
9_ سگ ها عاشق این هساتند که با تکان دادن خودشان ، خود را خشک کنند. این تکان دادن از سر حیوان شرروع می شود پس اگر شما در هنگام شست و شو سرش را نگه دارید این تکان دادن ها محدود خواهند شد. بلافاصله بعد از اینکه شستن سگتان تمام شد یک حوله روی آن بیندازید. این کار از پاشده شدن آب بر روی دیوار ها به خاطر تکان دادن سگ به خودش، جلوگیری خواهد کرد. اگر شما نمی خواهید که به خاطر این تکان های بعد از حمام به طور ناخواسته خیس شوید، به سگتان بیاموزید که تنها با دستور شما خودش را تکان دهد. این آموزش مقداری صبر و پشتکار می طلبد اما شدنی است.!

10_ هنگامیکه شستن و آبکشی سگتان را تمام کردید به آنها فرمان “بشین” یا “بمان” را بدهید. اگر شروع به تکان دادن خودش کرد فورا دوباره او را به حالت نشسته برگردانید. دستور نشستن و ماندن را مدام تکرار کنید و از او فاصله بگیرید و بعد از اینکه به خوبی از او فاصله گرفتید دستور تکان دادن را به او بدهید و در صورت اطاعت تشویقش کت=نید آن هم یک تشویق حسابی!

آیا میدانستید؟

حمام کردن یک فرصت مناسب است تا پوست سگتان را به طور کامل بررسی کنید. تمامی سطح پوست و عضلات و ماهیچه ها را لمس کنید. اگر هر چیز غیر عادی مشاهده کردید با دامپزشک خود تماس بگیرید. آموزش راحتی با حمام کردن به توله سگ و هم چنین برس زدن و شانه کشی بعد از حمام به آنها کمک می کند که با خوشحالی در کنار ما زندگی کنند.

ترجمه و گردآوری : متین نزاکتی

تمامی سگ ها فارغ از اینکه از چه نژادی باشند، به حداقل نیم ساعت فعالیت در طول روز نیاز دارند.

فعالیت را به تفریح تبدیل کنید

توله سگ خود را در محیط هایی که سگ ها و افراد جدید هستند ببرید و فرمان پذیری را با او در آن محیط ها تمرین کنید. حتی اگر او تربیت شده باشد، حضور در این محیط ها علاوه بر تقویت و تثبیت آموزش ها سگ در ذهنش سبب آشنایی او با محیط و افراد و سگ ها جدید شده و باعث تخلیه انرژی سگ نیز می شود.

فعالیت سگ

یک برنامه منظم سالانه برای فعالیت های سگتان تنظیم کنید

قبل از شروع به برنامه ریزی، با دامپزشک سگتان مشورت کنید و سگتان را از نظر سلامتی کاملا بررسی کنید.

در زمستان، قبل از رفتن به پیاده روی او را با لباس های گرم و مخصوص سگ ها بپوشانید. مکانی را بیابید که محفوظ از وزش باد باشد، اگر که قصد بازی در محیط بیرون را در این فصل دارید.

توصیه می شود که به سگتان آموزش پیاده روی بر روی تردمیل را بدهید، ممکن است که عجیب به نظر برسد اما شما می توانید به آرامی و به تدریج او را به این کار عادت دهید. این آموزش به شما کمک خواهد کرد که در مواقعی که شرایط جوی برای پیاده روی در محیط بیرون مناسب نیست، بتوانید به این وسیله مطمئن شوید که انرژی سگتان تخلیه شده است.

هیچ گاه سگتان را بدون نظارت بر روی تردمیل رها نکنید.

فعالیت سگ

باید ها و نباید ها

نیاز های طبیعی توله سگتان و شرایط فیزیکی و سلامتش را همیشه در نظر بگیرید و باز هم تاکید می کنیم که قبل از پیاده سازی هر نوع برنامه ای با دامپزشکتان مشورت کنید.

به آرامی شروع کنید! اگر تا کنون به طور منظم سگتان را مجبور به فعالیت و تحرک نکرده اید، با دوره ها ی زمانی کوتاه مدت، فعالیت را شروع کنید و به تدریج زمان،سرعت و مسافت را افزایش دهید.

با پیاده روی یا دویدن بر روی سطوح نرم وصاف مانند چمن، خاک و شن شروع کنید تا پد ها کف دستش به مرور زمان مقاوم تر شوند.

فعالیت سگ

همواره در هنگام پیاده روی یا دویدن از قلاده و لیش(بند) برای سگتان استفاده کنید تا کنترل کامل بر او داشته باشید.

اگر در شب به پیاده روی می روید، از قلاده و بند های شب رنگ برای سگتان استفاده  کنید و خودتان هم لباس های سفید و یا روشن بپوشید تا جفتتان قابل دیده شدن در شب باشید و از خطرات احتمالی جلوگیری کنید.

هیچ گاه بلافاصله بعد از اینکه سگتان غذا خورده است، شروع به فعالیت و تحرک با او نکنید چرا که ممکن است مشکلات گوارشی برایش ایجاد کند و یک سری مشکلات جدی تر پزشکی که محتاج به دامپزشک و کلینیک خواهید شد.

در هنگام ظهر به پیاده روی نروید. راه رفتن در گرما مشکلات زیادی را برای سگ ها ایجاد می کند و حطرناک است.

در نهایت، سگتان را تنبل بار نیاورید. فعالیت های فیزیکی و تحرک سبب می شود که طول عمر سگتان افزایش یابد، و یک زندگی سالم به جلوگیری از ناهنجاری های رفتاری نیز کمک می کند.

ترجمه و گرد آوری: متین نزاکتی

اکثر سگ ها عاشق پیاد روی هستند و با این حال شاید برایتان غیر منتظره باشد که وقتی برای بار اول به آنها قلاده و بند قلاده یا همان لیش (Leash) را می بندید آنها از راه رفتن با قلاده امتناع می کنند. راه رفتن با قلاده و لیش نیاز به تمرین دارد و توله ی شما باید بیاموزد که پیاده روی یک فرایند لذت بخش است.

سگ

برای شروع ، اجازه بدهید که توله اتان لیش را بو کند. سپس لیش را به قلاده ی آنها وصل کنید، به او تشویقی دهید و سپس بلافاصله لیش را باز کنید. این کار را چندین بار تکرار کنید. بنابراین سگتان لیش را یک چیز خوب و مثبت قلمداد می کند.

سپس، لیش را به قلاده اش وصل کنید اما آنرا به دست نگیرید و بگذارید آزاد باشد و به دنبال توله روی زمین کشیده شود. و در همان داخل خانه شروع به پیاده روی کنید. این کار را در مکانی انجام دهید که توله اتان راحت باشد. سپس این کار را به یک اتاق دیگر و یا حیاط منزلتان گسترش دهید. اگر توله اتات یک مقدار نامطمئن و مضطرب بود، از یک نفر دیگر که توله اتان او را می شناسد و به او اعتماد دارد بخواهید که به شما ملحق شود و در این آموزش کمکتان کند. می توانید از این شخص بخواهید که توله اتان را کنار خودش نگه دارد و سپس شما چند قدم از آنها فاصله بگیرید و آنگاه توله اتان را صدا بزنید و اگر همراه با لیش به سمت شما آمد به او جایزه دهید.

سگ

بهتر است برای شروع پیاده روی در خیابان صبح خیلی زود که خیابان ها خلوت هستند اقدام به این کار کنید. به یاد داشته باشید که از مراحل مهم اجتماعی سازی سگ آشنایی او با صداهای مختلف داخل خیابان مانند موتور و اتومبیل و … است. ابتدا در

زمان های خلوت به پیاده روی بروید، به توله اتان در هنگام پیاده روی جایزه دهید و او را کنار خود نگه دارید و نگذارید که جلوتر از شما حرکت کند و لیش را بکشد.

همواره پیاده روی را به یک کار لذت بخش برای سگتان تبدیل کنید و قبل از آنکه سگتان خیلی خسته شود آنرا تمام کنید. و به یاد داشته باشید که قبل از اینکه توله سگتان به طور کامل سیکل واکسیناسیونش تکمیل نشده باشد نباید به پارک های عمومی بروید و یا در اماکن عمومی سگتان را بدون قلاده به پیاده روی ببرید.

نکته مهم : برای خرید وسایل سگ به صفحه پت شاپ اینترنتی مراجعه کنید.

انتخاب لیش(Leash)

انواع مختلفی از لیش در بازار موجود اند. اولین لیش توله ی شما باید به راحتی قابل کنترل باشد، برای سگتان راحت باشد و ترجیحا طولش کوتاه باشد. شما می خواهید که در تمام مواقع توله اتان را کنترل کنید. لیش های بلند و یا قلاده های متری باید در مراحل بعدی به سگ معرفی شوند یعنی زمانی که سگتان با پیاده روی به طور کامل کنار آمده و برایش کاری راحت است.

سگ

مشکلات و چالش ها

توله هایی که با پیاده روی و لیش مشکل دارند عموما به دو دسته تقسیم می شوند:

• کشنده ی لیش (Leash Puller)

توله هایی که لیش را و به دنبال آن صاحبشان را می کشند معمولا خیلی مشتاق، پر انرژی و مستقل اند و فقط نمی توانند برای کشف دنیای جدید پیرامونشان صبر کنند! بهتر است با این توله ها کمی ایتدا در خانه تمرین کنید. با توله اتان به طبقه بالا یا پایین خانه اتان، اتاق به اتاق و یا حیاط پشتی بروید، لیش را کوتاه نگه دارید و به آنها بیاموزید که باید کنار شما راه بروند. وقتی که آنها بدون آنکه لیش را بکشند در محیط خانه راه رفتند به آنها جایزه دهید و تشویقش کنید. اگر دوباره شروع به کشیدن کردند، راه رفتن را متوقف کنید تا زمانی که سگتان دوباره آرام شود. هنگامی که آنها همقدم شدن با شما را آموختند ، آنگاه می توانید همین روند را در خیابان شروع کنید و ادامه دهید.

سگ

• توله ای که از پیاده روی با لیش امتناع می کند

بعضی از توله ها خودشان را روی زمین می اندازند و از پیاده روی با لیش امتناع می کنند. کار اشتباه در اینگونه موارد اجبار توله به راه رفتن و کشیدن آن است. مهربان باشید! توله ی شما از سرو صدا و بوهای جدیدی که استشمام کرده ترسیده است. او را به بقل بگیرید و به خانه بازگردید.

سگ

در خانه، به مرحله ی آموزش پذیرش لیش توسط توله که در بالا توضیح داده شد بازگردید و در خانه با او به همراه لیش راه بروید. همیشه رفتار های مثبت توله اتان را تشویق کنید و به او جایزه بدهید. اگر توله ی شما از صداهای داخل خیابان می ترسد، در مواقعی که خیابان خلوت است با او به پیاده روی بروید. کم کم او را با فضاهای جدید آشنا کنید و همواره کاری کنید و طوری رفتار کنید که بداند جایش پیش شما امن است. شاید کمی مدت زمان آموزش طولانی تر شود اما مطمئن باشید که در انتها نتیجه خواهید گرفت.

گرد آوری و ترجمه : متین نزاکتی

توله سگ ها دندان های خیلی تیزی دارند و میدانند که چگونه از آنها استفاده کنند. البته، توله ی شما به هیچ عنوان قصد آسیب زدن به شما را ندارد. آن چیزی که در ابتدا به صورت یک بازی شروع می شود ، می تواند به سرعت به یک بازی دردناک تبدیل شود. کمک کنید تا زمان بازی با توله سگتان جذاب و مفرح باشد و به او بیاموزید که امن و بدون صدمه زدن به خودش یا دیگران بازی کند.( با استفاده از این راهکارهایی که در این مقاله مطرح می شود.)

سگ

این مسئله کمک کننده است که بدانید چرا توله سگ ها دوست دارند از دندان هایشان استفاده کنند. مانند بچه های انسان، توله ها دنیای اطرافشان را با استفاده از به دهان گرفتن چیزهایی که با آن مواجه می شوند کشف می کنند. این بدان معنی است که هر چیزی که با آن رو به رو شون مستقیم سر از دهان آنها در می آورد، حال می خاهد آن چیز برایش مناسب و امن باشد یا نباشد. (همانند کاربرد دست و انگشتان برای انسان ها).

توله ها هم چنین عاشق بازی کردن هستند. و این بازی پر از شوق و ذوق آنها با کشیدن و به دهان گرفتن و گاز گرفتن و تقلا همراه خواهد بود. در ابتدا، توله های جوان هیچ دندانی ندارند و به دهان گرفتن آنها دردی نخواهد داشت. به موازات اینکه دندان های شیری آنها شروع به رشد می کنند، گاز گرفتن آنها برای ما درد آور خواهد بود، البته خود نوله ها هنگامی که با یکدیگر بازی می کنند، این گاز گرفتن ها و کشیدن ها را به راحتی تحمل میکنند چرا که دارای پوست ضخیم تری نسبت به ما هستند و مشکلی با این نوع بازی ها با یکدیگر نخواهند داشت. به موازات اینکه رشد میکنند، گاز گرفتن آن ها هم قوی تر می شود و ممکن است که آسیب زننده باشد به طوریکه حتی خود توله ها در این مرحله اگر توسط هم گاز گرفته شوند، آه و ناله میکنند. این مسئله باعث می شود که در طی روند رشد و قوی تر شدن آرواره های آنها، این عادت گاز گرفتن از سر آنها می افتد. مادرشان نیز ممکن است آنها را از گاز گرفتن منع کند چرا که سینه های خودش نیز در هنگام شیر دادن به توله هایش ممکن است آسیب ببینند.

آیا انجام بازی های خشن و کششی (rough-housing) با توله ایراد دارد؟

بسیاری از صاحبان سگ از بازی های کششی و پر هیجان و نیز در اصطلاح  کشتی گرفتن با توله سگشان لذت می برند، که تمام این ها را می توان با یک عنوان “بازی های پر انرژی فیزیکی یا سطح انرژی بالا” در یک گروه دسته بندی کرد. اینگونه رفتار در ابتدا و در سنین پایین توله که دندان ها رشد نکرده اند، جذاب است اما هر چقدر که توله بزرگتر شده و دندان های دائمی اش نمایان می شوند از جذابیتش کاسته خواهد شد. ای مسئله می تواند حتی برای افرادی که پوست حساس تری نسبت به سایرین دارند(افراد مسن، کودکان) خطرناک باشد. برای توله سخت و دشوار است که رفتار ها و بازی های پر انرژی دوران تولگی اش با صاحبش را کنار بگذارد. حال هر چقدر هم که صاحبش اصرار به پایان این نوع بازی ها داشته باشد، چرا که اینگونه رفتار های هیجانی برای سگ عادی شده و به نوعی به الگوی رفتاری سگ تبدیل شده است. پس به یاد داشته باشید که در دوران تولگی هرگز سراغ اینگونه بازی ها با سگتان نروید.

توله ی شما باید بیاموزد که چگونه درست رفتار کند که این رفتار ها شامل بازی کردن نیز می شود. آموزش “بازداری از گاز گرفتن” به توله ی شما کمک می کند که با مردم و سگ های دیگر به خوبی رفتار کند.

چگونه با توله ی خود بدون اینکه گاز بگیرد، بازی کنیم؟

در این مقاله چند روش جواب داده و نتیجه گرفته شده را (tried-and-tested methods) برای آموزش “بازداری از گاز گرفتن” به توله اتان را معرفی میکنیم تا توله اتان بیاموزد که چگونه از دندان هایش بدون آنکه به دیگران آسیبی بزند استفاده کند.

اسباب بازی،اسباب بازی و باز هم اسباب بازی

این خوب است که شما با توله اتان بازی کنید و کاری کنید که از دندان هایش استفاده کند، اما این نوع از بازی باید به وسیله های اسباب بازی های مناسب انجام شود. بهترین حالت آن است که از ابتدا به شیوه ای با توله اتان بازی کنید که کتر حالت تهاجمی و آسیب زدن داشته باشد. وقتی شروع به بازی میکنید، تعداد زیاد و متنوع از اسباب بازی های دندانی مختلف داشته باشید. هنگامی که توله میخواهد از دهان و دندانش استفاده کند بلافاصله اسباب بازی دندانی را در دهانش بگذارید.( دیگر سراغ دست و پای شما نمی آید.)

آاااااوووییی!!!!

یک شیوه ی موثر دیگر آن است که همانند یک توله ی دیگر که گاز گرفته می شود، به این عمل واکنش نشان داده و با صدای بلند بگویید “آااااااوویییی”. شما می توانید حتی این کار را زمانی که گاز گرفتن درد ندارد انجام دهید. این عمل باعث می شود که توله برای چند ثانیه عقب بکشد و این به شما اجازه می دهد که کنترل بازی را به دست بگیرید و حواسش را از گاز گرفتن پرت کنید.این مهم است که شما طوری واکنش نشان ندهید که توله به طور کل بترسد و بازی تمام شود. ما فقط می خواهیم برای چند ثانیه حواسش پرت شود تا سریعا اسباب بازی دندانی را در اختیارش بگذارید.

رها کن!

به توله ی خود دستوری با مضمون “رها کن” یا “ول کن” را آموزش دهید. این امر می تواند برای جلوگیری کردن از به دندان گرفتن وسیله های نامناسب و خطرناک و یا دست و پای شما مناسب باشد. وقتی توله از دستور اطاعت کرد حتما به او جایزه دهید.

هرگز تنبیه نکنید!

تنبه کردن سگتان به او استرس می دهد و ممکن است بیشتر منجر به تشویق سگ جهت انجام کاری که شما نمی خواهید از او سر بزند، بشود. هم چنین تنبیه کردن منجر به کاهش رابطه صمیمانه و پیوند بین شما و سگتان می شود. سگ هایی که مورد تنبیه فیزیکی قرار میگیرند بیشتر مستعد ناهنجاری های رفتاری مانند پرخاشگری هستند.

تشویقش کنید!

وقتی که توله ی شما رفتار خوبی از خود نشان می دهد، به یاد داشته باشید که باید تشویقش کنید. این رفتار مثبت سبب می شود که آنها به شیوه ای رفتار و بازی کنند که موجب خشنودی صاحبش و سایرین خواهد بود.

اگر با رعایت تمام این نکات باز هم توله ام گاز می گرفت، چی؟

این مسئله اجتناب ناپذیر است که توله ی شما یک یا دو بار دستتان را گاز بگیرد. این تنها راهی است که به وسیله ی آن می توانند دنیا و محیط اطرافشان را کشف کنند و یا توجه و محبت شما را به خود جلب کنند. بنابر این یک یا دو بار طبیعی است. روش های پیشنهاد شده را ادامه دهید و سعی کنید رفتار های خوبش را تشویق کنید. اگر توله ی شما باز هم به سر سختی و بازی های خشن ادامه داد با یک مربی حرفه ای مشورت کنید. توله های بزرگتر و سگ های بالغ اگر به گاز گرفتن ادامه دادند ممکن است نیاز باشد که دندان ها و دهانشان توسط دامپزشک و کلینیک دامپزشکی مورد آزمایش قرار بگیرند.

گردآوری و ترجمه : متین نزاکتی

استرس ناشی از جدایی و یا Separation anxiety زمانی اتفاق می افتد که سگ شما هر بار که او را ترک می کنید به شدت مضطرب شود. پنجه کشیدن به در، جویدن وسایل منزل و پارس کردن های بی وقفه تنها نمونه هایی از نشانه های وجود این نوع استرس در سگ هستند. اکثر سگ ها علاقه دارند که همواره در کنار صاحبشان باشند و آنهایی که آموزش ندیده ان که چگونه تنها بمانند ممکن است رفتار های ناخواسته ای را از خود بروز دهند. بهترین روش آن است که به تدریج سگ خود را به تنها ماندن عادت دهید.

جلوگیری از استرس ناشی از جدایی

در اینجا چند راهکار ساده برای اینکه سگتان در خانه به راحتی تنها بماند ارائه می شود.

1) با آشنا کردن سگتان با پارک محدود کننده شروع کنید. در مواقعی که در خانه حضور دارید برای مدت زمان های کوتاهی او را داخل پارک بگذارید و به مرور مدت زمان ماندنش در پارک را افزایش دهید.

2) مواقعی که ساکت و آرام است تشویقش کنید و به او جایزه دهید. حال شروع به تنها گذاشتن توله اتان کنید. در ابتدا، تنها برای چند دقیقه او را تنها بگذارید و سپس به تدریج مدت زمان آن را زیاد کنید. توجه به سگتان را محدود کنید چرا که توجه بیش از حد به سگ موجب می شود که وقتی تنها بماند به شدت شوکه شود.

3) هنگامی که سگتان کمی دور از شما به آرامی و ساکت دراز کشیده است جایزه دهید و تشویقش کنید.

4) اگر که شاغل هستید، سعی کنید که یک dog walker  استخدام کنید تا در نبود شما سگتان را به پیاده روی ببرد.

5) الگوی رفتاریتان و نوع برخوردتان به سگتان در روز های تعطیل دقیقا مانند روزهای عادی باشد تا کنار آمدن با تنها ماندن را برای سگتان آسانن کنید.

6) در مواقعی که کنارش حضور دارید، با بازی ها و تمرینات مختلف حسابی خسته اش کنید. این مسئله برای تنها ماندن سگ در مدت طولانی کمک می کند.

*توجه داشته باشید که اکثر توله ها تا قبل از رسیدن به سن 1 سال و نیم آمادگی پذیرش آزادی کامل و بی قد و شرط در خانه را ندارند و باید طبق اصولی مدون محدود شوند.

برای خرید محصولات سگ و گربه به صفحه پت شاپ اینترنتی مراجعه کنید.

ترک کردن و رسیدن

مراحل ترک کردن خانه را بدون وقفه انجام دهید. اگر شما ترک کردن خانه را به یک مسئله ی بزرگ تبدیل کنید( یعنی در هنگام رفتن سگتان را بقل کنید، یا به او خداحافظ بگویید یا کلی نوازشش کنید) سگ شما فرض می کند که یک اتفاق بزرگ در حال انجام است. هنگامی کخ باز می گردید، به سرعت سراغ پارکش (اگر او را داخل پارک گذاشتید) و یا خودش نروید و سر و صدا نکنید مگر اینکه سگتان توله باشد و یا برای مدت زمان خیلی زیادی تنها مانده باشد. در اینگونه موارد، بلافاصله سگتان را بیرون ببرید چرا که سگتان واقعا نیاز دارد که انرژی اش را تخلیه کند، صبر کنید تا سگتان آرام و ساکت شود آنگاه به آرامی به استقبالش بروید و تشویقش کنید که آرام و ساکت بوده است.

نشانه های مختلف استرس ناشی از جدایی

اکثر سگ ها،به خصوص توله ها، ممکن است هنگامی که تنها گذاشته می شوند ناله و سر و صدا کنند. استرس ناشی از جدایی یک به عنوان یک اختلال رفتاری به شمار می رود که از نشانه های آن می توان به ادرار کردن در محیط خانه، پارس کردن و ناله کردن در هنگام ترک منزل توسط شما اشاره کرد. این موارد معمولا به محض اینکه شما خانه را ترک می کنید نمود پیدا می کنند. در اینگونه موارد، بهتر است که با یک مربی حرفه ای سگ مشورت کنید تا شما را به طرز صحیحی راهنمایی کند.

گرد آوری و ترجمه : متین نزاکتی

چگونه با پارس سگ برخورد کنیم ؟

در متن زیر چند روش برای جلوگیری و مقابله با پارس کردن سگ شما آورده شده است. این موارد در حین اینکه می‌توانند بسیار موفق عمل کنند، نباید انتظار معجزه آسایی از آموزش سگ طی یک شب داشته باشید.

هر چقدر که سگ شما مدت بیشتری از پارس کردنش گذشته باشد، شما نیز زمان بیشتری را نیاز دارید تا او را تحت کنترل خود درآورید.

برخی از این موارد نیازمند این است که بدانید سگ شما برای چه پارس می‌ کند. نکات زیر را همیشه موقع تمرین راهکارهای مقابله با سگ در خاطر داشته باشید:

1- هنگام پارس کردن سگ هرگز به او نگویید که ساکت باشد.

2- به جلسات تمرین با سگ خود خوشبین باشید.

3- مراقب باشید سگ را کلافه نکنید.

روش های برخورد با پارس کردن سگ

– انگیزه این کار را از او بگیرید، مثلا او را در یک اتاق نگهداری کنید.

– پارس کردن سگ را نادیده بگیرید و این کار را تا زمانی که او این کار را متوقف نکرده است ادامه دهید. زیرا توجه شما مانند یک پاداش عمل می‌کند. حتی او را لمس یا نگاه نکنید.

– سگ خود را در مقابل محرک های او قرار دهید، بهتر است این کار را کم کم و از دور شروع کنید.

– تکنیک های برخوردی خود را تکرار کنید و انتظار نداشته باشید سریع نتیجه را ببینید.

– سگ خود را آموزش دهید تا از فرمان سکوت شما اطاعت کند، بعد از چند بار پارس کردن یک چیز خوشمزه نزدیک دماغ او ببرید و پس از آرام شدن آن را به او بدهید.

– از سگ خود بخواهید یک رفتار متناقض از خود نشان دهد، هنگامی که او پارس می کند از او بخواهید تا یک رفتار متناقض از خود نشان دهد.

به سگ خود آموزش دهید تا هنگام برخورد با محرک های پارس کردن کاری را انجام دهد که او را از پارس کردن منع می کند،

مثل خوابیدن در محل خوابش. به عنوان مثال وقتی کسی پشت در است و او پارس می کند از او بخواهید که به رختخواب شما برود.

– سگ خود را خسته نگه دارید، اطمینان حاصل کنید که سگ شما هر روز از ورزش های فیزیکی و روحی کافی برخوردار است. چنین سگی به علت خستگی حاصل از فعالیت کمتر از پارس کردن استفاده می کند.

منبع

https://www.humanesociety.org/resources/how-get-your-dog-stop-barking

جهت دریافت هر گونه مشاوره با کلینیک دامپزشکی فرمانیه تماس بگیرید.

آیا شما تا به حال اطراف یک سگ بوده اید و متعجب از رفتار سگ و آنچه حس می کند شده اید؟

به طور حتم شما رفتاری عجیب از سگ خود دیده اید و  وضعیت ذهنی او برای شما سوال شده است.

حتی حالتی که سگ شما خوابیده نیز معنای خاصی دارد.

در این مقاله برخی رفتار سگ ها که در دنیای انسان ها معنی و توجیه دارد آورده شده است. شناخت این معانی موجب بهبود برقراری ارتباط شما با سگ ها خواهد شد.

سگ ها را می توان از حرکات و رفتار آنها شناخت!

برخی رفتار سگ ها و حالت های مختلف آنها و معنای آن

1 . چشم های توله سگ ها: بیانگر حس آنها نسبت به شما.

2 . انتظار برای تایید شما: اگر سگی را دیدید که بدون انجام کاری دنبال شما می گردد، به این معنی است که به شما و نظر شما احترام گذاشته است.

3 . چشمک زدن سگ: نیاز به توجه دارد.

4 . نگاه خیره: نیاز به توجه.

5 . خارج کردن زبان: آرام و شاد هستند.

6 . ارتباط چشمی: هشدار

7 . دهان باز با دم رها و گوش بالا: آرامش

8 . گوش رو به جلو و دم سیخ: کنجکاوی

9 . زبان آویزان: همه چیز رو به راه است.

10 .  نشان دادن دندان ها و گوش ها به پشت: هشدار به دشمن.

11 . عوعو کردن: زمان بازی.

12 . زوزه کشیدن سگ: شاید ناراحتی.

13 . غرغر کردن: ترس و اضطراب.

14 . حالت مردن: مطیع.

15 . خوابیدن به پهلو: خوشحالی.

16 . سوپرمن: دراز کشیدن روی شکم که نشان از انرژی زیاد است.

17 . خوابیدن به پشت: گرمش است و اگر پاها را در سینه جمع کند یعنی نیاز به تنهایی دارد.

18 . حالت روباه: این رفتار سگ بیانگر نیاز به گرما است.

19 . پشت به پشت سگی دیگر: اعتماد به او.

20 . دست ها در هوا: تلاش برای حفظ تمرکز.

21 . هدیه دادن سگ: خوشحال کردن شما.

22 . نوازش بعد از غذا: احساس راحتی با شما.

23 . لیس زدن سگ: کاهش استرس و عشق ورزیدن.

24 . حرکات دیوانه وار وقت رسیدن شما به منزل: تنهایی طولانی.

25 . خوابیدن در رختخواب شما: می خواهد خود را نزدیک شما احساس کند و آرام شود.

این فرمان یکی از ساده ترین و در عین حال پر کاربرد ترین فرمان ها به سگ است.
قبل از شروع آموزش ابتدا باید سگ خود را شرطی کرده باشید. توصیه می شود که قبل از خواندن این مقاله، مقاله ی مربوط به آموزش کامل شرطی سازی را مطالعه کرده باشید،

چرا که تمامی متد های پیشنهاد شده در این مقاله بر اساس اصول شرطی سازی مطرح می شوند.
یکی از اشتباهاتی که برخی از صاحبان سگ در آموزش این فرمان می کنند آن است که کمر سگ را به سمت پایین فشار داده و او را مجبور به نشستن می کنند و با خود تصور می نمایند که دارند سگشان را تربیت میکنند،

در صورتیکه این نه تنها آموزش محسوب نمی شود بلکه به عکس نتیجه ی منفی در اخلاق سگ داشته و به هیچ عنوان هم منجر به یادگیری سگ نخواهد شد.
آموزش به سگ باید طبق اصول شرطی سازی و با تشویق مثبت و متناسب با روحیه ی حساس این حیوان باهوش انجام بگیرد.

شروع آموزش :

مقداری تشویقی تهیه کنید. این تشویقی ها می توانند مدل های تجاری موجود در پت شاپ ها و یا دست ساز خودتان باشند.

فقط توجه کنید که تشویقی باید خوراکی ای باشد که سگ در طول روز و به طور عادی مصرف نمی کند.
تشویقی ها را به قطعات کوچک تقسیم کنید. سگ را رو به روی خود قرار دهید. تمام توجه سگ باید معطوف به شما باشد.

یک تشویقی را در مشت خود نگه دارید و جلوی بینی سگ ببرید و اجازه دهید دستتان را بو کند اما نگذارید که تشویقی را بخورد. دستتان را به آرامی به سمت بالای سر حیوان حرکت دهید. سگ به طور ناخود آگاه و طبیعی برای گرفتن تشویقی سر خود را عقب برده و می نشیند.
این مرحله را ده بار تکرار کنید اما از کلمه ای برای دستور نشستن استفاده نکنید. صرفا تشویقی را جلوی بینی سگ گرفته و سپس به بالای سر و عقب سرش حرکت دهید و بعد از نشستن سگ از همان کلمه ی تایید کار سگ ( در مقاله ی شرطی سازی به طور کامل توضیح داده شده ) که ما در اینجا آنرا ” آفرین “فرض می کنیم، استفاده کنید و تشویقی را به او دهید.
توجه داشته باشید که مدت زمان آموزش باید حدود 7 تا 15 دقیقه باشد.

مدت زمان بیشتر سگتان را خسته خواهد کرد.

آن چیزی که مهم است تعداد دفعات تکرار فرآیند آموزش است به طوریکه شما می توانید در طول روز 4 تا 5 بار و هر با در آن مدت ذکر شده با سگ خود تمرین کنید.
پس از پایان مرحله ی اول، حال بعد از اینکه تشویقی را به بینی سگ نزدیک کردید، فرمان “بشین” را با صدای واضح و محکم به او بگویید و سپس دست خود را به عقب و بالای سرش ببرید.

پس از نشستن حیوان کلمه ی آفرین را به او بگویید و تشویقی را به او دهید.

تربیت سگ

این مرحله را نیز بین 15 تا 20 بار تکرار کنید. پس از اتمام این مرحله می توانید کم کم دست خود را عقب برده و بیشتر متکی به فرمان صوتی یا همان “بشین” باشید.
نکته ای که در اینجا حائز اهمیت است آن است که فرمان را فقط یکبار تکرار کنید و منتظر باشید که سگ آنرا انجام دهد.

عده ای از صاحبین سگ یک فرمان را چند بار پشت سر هم تکرار می کنند، این امر موجب سردرگمی سگ شده و نهایتا تاثیری منفی در آموزشش خواهد داشت.
خواهید دید که سگ با شنیدن فرمان بشین می نشیند. بلافاصله باید تشویقی را به او دهید و آفرین بگویید و شروع به ناز و نوازشش کنید و حتی با او بازی کنید.( به گونه ای او را تشویق کنید که گویی پیچیده ترین مسئله ی ریاضی را حل کرده است.)
به مرور زمان می توانید دیگر از دست خود استفاده نکنید و سگ باید بلافاصله پس از شنیدن دستور شما بنشیند. در شکل زیر نحوه ی این آموزش را می بینید.

آموزش نشستن سگ

این آموزش را ابتدا در محیط منزل و به دور از سر وصدا انجام دهید.

تا سگ در آرامش کامل بوده و تمام توجهش معطوف شما باشد. پس از اتمام آموزش در محیط خانه می توانید این آموزش را در محیط های دیگر هم چون حیاط، پارک، در کنار افراد دیگر و… انجام دهید تا سگ بیاموزد که در هر محیط که باشد و با وجود هر گونه محرکی مثل صدای ماشین، وجود سگ های دیگر در اطرافش، حضور افراد غریبه در اطرافش و… از دستورات شما اطاعت کرده و گوش به فرمان شما باشد.

نویسنده : متین نزاکتی